Palavras no Vento

As vezes passo horas escutando todas as ideias que as pessoas têm a respeito do nosso futuro de quem somos, para aonde vamos, de onde viemos. Todas as teorias são extremamente fascinantes, tenho que confessar que muitas delas me causam simpatia. Mas questiono-me porque estamos tão interessados em buscar respostas fora de nos mesmos. Sinto que estamos extremamente assustados com o que fizemos ate aqui com o planeta, uns com os outros. Esse medo gera essa necessidade de buscar respostas, soluções e outros fatores para culpar e pedir socorro para corrigir todos os nossos erros. Buscar vida em outros planetas, falar com os espíritos, nos classificar como seres provenientes de outras dimensões, universos, perguntar aos ventos, aos povos antigos. A verdade e que cometemos muitos erros destruindo tudo ao nosso redor e uns aos outros. Penso que talvez a reposta não esteja nas estrelas ou povos vindo de outros cantos do universo, mas em cada um de nos. Quando vamos ter a coragem de assumir as nossas faltas e dai em diante começar a corrigi-las? Talvez então possamos ver esses seres de outras galáxias, universos, os espíritos, os povos antigos, nossos ancestrais, Jesus, Deus e quem mais possa nos ajudar, com essa bagunça que fizemos e continuamos fazendo. Essa culpa não e só "Deles", essa culpa e nossa, cabe a cada um assumir a sua parte.

Woorden in de Wind

Soms luister ik uren naar alle ideeën die mensen hebben over onze toekomst, over wie we zijn, waar we naartoe gaan, waar we vandaan komen.

Alle theorieën zijn buitengewoon fascinerend, ik moet bekennen dat veel van hen sympathie wekken.

Maar ik vraag me af waarom we zo geïnteresseerd zijn in het zoeken naar antwoorden buiten onszelf.

Soms heb ik het gevoel dat we extreem bang zijn voor wat we tot nu toe hebben gedaan met de planeet, met elkaar.

Deze angst genereert deze behoefte om te zoeken naar antwoorden, oplossingen en andere factoren om de schuld te geven en om hulp te vragen om al onze fouten te corrigeren.

Zoeken naar leven op andere planeten, praten met geesten, ons classificeren als wezens uit andere dimensies, universums, vragen aan de wind, de oude volkeren.

De waarheid is dat we veel fouten maken en alles om ons heen en elkaar vernietigen.

Ik denk dat het antwoord misschien niet in de sterren of mensen uit andere hoeken van het universum ligt, maar in ieder van ons.

Wanneer zullen we de moed hebben om onze fouten toe te geven en ze dan te corrigeren? Misschien kunnen we dan deze wezens zien uit andere sterrenstelsels, universums, geesten, oude volkeren, onze voorouders, Jezus, God en wie dan ook die ons kan helpen, met deze puinhoop die we hebben gemaakt en blijven maken.

Deze fout is niet alleen “Hun" fout, het is aan iedereen om zijn deel op zich te nemen.

Words in the wind

Sometimes I spend hours listening to all the ideas that people have about our future who we are, where we are going, and where we came from.

All theories are incredibly fascinating, and I have to confess that many of them cause me sympathy.

But I wonder why we are so interested in seeking answers outside of ourselves.

Sometimes I feel like we're extremely scared of what we've done so far with the planet, and with each other.

This fear generates this need to look for answers, solutions, and other factors to blame and ask for help to correct all our mistakes.

Searching for life on other planets, talking to spirits, classifying us as beings from different dimensions, and universes, asking the winds, the ancient peoples.

The truth is that we make many mistakes destroying everything around us and each other.

I think that maybe the answer is not in the stars or people coming from other corners of the universe but in each of us.

When are we going to have the courage to admit our faults and then begin to correct them? Maybe then we can see these beings from other galaxies, universes, spirits, ancient peoples, our ancestors, Jesus, God and whoever else can help us, with this mess we made and continue to make.

This fault is not only "Theirs", this fault is ours, and it is up to each one to assume their part.