O que dizer?
Quando você me oferece essa boca sem gosto, sem vontade, sem luz, como uma boneca de cera, me beija.
Eu morrendo por dentro vendo sua tristeza, murcho, queimando em meu fogo.
Que dia foi que ao nos levantarmos nos olhamos como estranhos e saímos correndo, buscando por privacidade, como se estivéssemos nus, um em frente do outro, pela primeira vez.
Sem desejo, sem você, sem mim, desapareço nesse relevo que a vida me deu, me esquecerei das tuas curvas, do teu cheiro, do seu cabelo no sofá na tarde de domingo.
E como o amor, amar, viver as vezes tão sem sentido são, logo depois solitário sedento e faminto irei lhe relembrar em outras historias com outras bocas, outros cheiros.
E dormirei muitas noites ao lado desse outro alguém pensando em quando me perderei novamente.
Mas talvez, talvez isso seja viver, esse baile de perder para logo depois procurar e achar, ou talvez não.
M.V
Wat te zeggen?
Als je mij die mond aanbiedt zonder smaak, zonder verlangen, zonder licht, kus me dan als een wassen pop.
Ik sterf van binnen en zie jouw verdriet, verwelkend, brandend in mijn vuur.
Wat een dag was het dat we bij het opstaan naar elkaar keken als vreemden en wegrenden op zoek naar privacy, alsof we naakt waren, voor het eerst voor elkaar.
Zonder verlangen, zonder jou, zonder mij, verdwijn ik in deze opluchting die het leven mij heeft gegeven, je vrouwelijke vormen, je geur, je haar op de bank op een zondagmiddag, ik ga vergeten.
En omdat liefde, liefhebben en leven soms zo zinloos zijn, zal ik je kort nadat ik eenzaam, dorstig en hongerig ben geweest, in andere verhalen herinneren met andere monden, andere geuren.
En ik zal vele nachten naast die andere persoon slapen en nadenken over wanneer ik weer zal verdwalen.
Maar misschien, misschien is dit leven, deze dans van verliezen en dan zoeken en vinden, of misschien niet.
M.V
Comentários
Postar um comentário