Acordei em outra pele, meus olhos olhavam de fora para dentro. 

Vi um universo desconhecido, eramos dois estranhos, esse corpo e essa alma. 

Assim meio sem jeito foram se unindo nessa dualidade dolorosa, sem pensar ou sentir ainda intocados pela dor alheia seguiram juntos até aqui. 

Acordei em outra pele, em outro mundo, em outra realidade, vendo os músculos e o sangue, entre os ossos desse ser tao estranho. 

Acordei.

Ik werd wakker in een andere huid, mijn ogen keken van buiten naar binnen.

Ik zag een onbekend universum, we waren twee vreemden, dit lichaam en deze ziel. Dus, enigszins onhandig, verenigden ze zich in deze pijnlijke dualiteit, zonder na te denken of te voelen, nog steeds onaangetast door de pijn van anderen. Ze gingen tot nu toe samen verder.

Ik werd wakker in een andere huid, in een andere wereld, in een andere realiteit, terwijl ik de spieren en het bloed zag, tussen de botten van dit vreemde wezen.

Ik werd wakker .